Күзгі сағыныш

Қолымнан ұсташы қысып алып,
Менде сезейін бақытты танып.
Көрмегелі ұйқыны көп болды,
Көз ілмей ақ жүзіңді сағынып.

Сен кеттің алысқа арман қуып,
Мен күттім есіміңді жаттап алып.
Саған деген сағынышы бар,
Жүрегімде тұрған оттай жанып.

Сен қайда кеттің қайғы сыйлап,
Мен жүрмін қалқам əліде сені ойлап.
Бір сен болатсың көктегі күнім,
Сен кеткелі қалдым жалғызсырап.

Жауынды сездің бе күңіреніп,
Күзгі түндер тұр ғой түнеріп.
Өтті ғой шіркін жаз күндер,
Жайқалған гүлдері солып.

Ерекше күлімдеушең еркелеп,
Өзіңнен айырылдым гүлім ертерек.
Сезімнен не пайда жалғызым,
Үмітті үздірсең мені күтпе деп...

Əліде сезіммім тұр жалындап,
Сағыныш жанға мұң сыйлап.
Күтумен бар тағат таусылды,
Бақыттыма қол созсам алыстап.

Мұң сыйлады таңдар тоңдырып,
Кеттің бе өзгеге бақ қондырып.
Мейлі тек бақытқа жет тілерім,
Жүректе қалды сезіммім от болып.

2016-жыл/Қыркүйек айы

Басқа да өлеңдері

Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз


nationalgeographic.kz
Сертификат алу. Сертификат, алғыс хат пен диплом алу жөнінде мәлімет
ҰБТ(онлайн тест)