Өлең-жыр байқауы

Шыбын

Көптен бері қыбырлап, боп жатқан соң той қамы,
Көйлек тігіп отыр ем, өнерді жиып бойдағы,
Бар ойым мен зейінді мың аударып , сан бұзып
Бір «оңбаған» көк шыбын маза бермей қойғаны.

Басында мен де қоймадым түр танытып елеген,
Мына бәле көк шыбын мазасыз-ау не деген,
Қазір тағы көйлекке қона кетсе мен аңдып
Қолымдағы оймақпен баса қоям деген ем.

Оймағыммен ойнады, ашуға қатты кенелдім,
Шыбын қуған шымшыққа өз ойымша теңелдім
Оймағымды тастай сап, қағаз алдып қолыма,
Орап алып артынан мен жүгіре жөнелдім.

Ашу кернеп бойымды, Ызаменен қылғынып,
Жынды адамша бөлмеге мың кірдім ау, мың шығып
Абайсызда қолыма іліне кеткен балтамен,
Шыбын емес Құдай-ай терезені алдым сындырып.

Ашу дұшпан ақыл дос, бұл белгілі бұрыннан,
Жылап алдым ұялып пыш-пыш етіп мұрыннан,
«Анам келсе не деймін... терезенін сынғанын»-
деп бұл жолы мендегі шырылдады шыбын жан.


Басқа да өлеңдері

Шыдамдымын, бұл шыдамым бір күні

  • 0
  • 0

Шыдамдымын, бұл шыдамым бір күні
Таусылады аяқ асты, біл мұны.
Шыдамдының шыдамымен ойнасаң
Талқан етер бүкіл әлем күлліні.

Толық

Бала махаббат (Әзіл өлең)

  • 0
  • 0

— Кім сені ренжітті, балақай?
— Қалақай.
— Қалақайды қайдан іздеп таптың тағы?
— Анооуу, кепенің артындағы.

Толық

Арды тыйып

  • 0
  • 1

Арды тыйып,
Малды жиып
Көкіректі кең кердің.
Күнде жиын

Толық

Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз