Өлең, жыр, ақындар

Жезқазғаным – Қаныштың жан­жүрегі

  • 02.11.2021
  • 0
  • 0
  • 1745
Қанышы бар қызық қой өмір деген,
Қанаттанып, күш алып көңілденем.
Атын айтсам алыстан бой тастайды
Таңғажайып белестер көрінбеген.
Ғибрат алдық заңғайыр данадан біз,
«Ұлытау, Баян – жалғас» деп санағанбыз.
Қаныш десең Жезқазған елестейді,
Сол қаладан ержетіп тарағанбыз.
«Жезкиіктей» жанымның дәру әні,
Ол – гүл, дала перзенті, ару әні.
Мойыл қара көздері мөлтілдесе,
Жүрегіме отты ұшқын дарығаны.
Кенші күнім, кең құлаш отты күнім,
Ең ғажайып Ұлытау тосты гүлін.
Жезкиіктің жезқанат желісіне
Қоскөл жақта аққу­қаз қостым үнін.
Қаныш – Кеңгір,
Қаныш – кен,
Қаныш – қала,
Естен кетпес жақында, алыста да.
Жезқазғандық жігітпін деп қуанам,
Қуат берген бойда ар­намысқа да.
Шығыс жақтан қызыл мыс таң кіреді,
Бірге келер Сарыарқа нәрлі лебі.
Кен иесі – Қанекем, жер иесі,
Жезқазғаным – Қаныштың жан­жүрегі.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Туған елім, туған жерім

  • 0
  • 0

Туған елім, туған жерім
Сүйіп келсе өлкемді күн,
Көрдім кербез жер кеңдігін.
Кәкімбек Салықов

Толық

Білмейді­ау деп қорқамын...

  • 0
  • 0

Ел байлығын талатқан
Ішінде жүрміз ортаның.
Жалғыз ғой,
Шіркін, Жаратқан,

Толық

Ғашық еді балдырған

  • 0
  • 0

Ол балдырған қыз еді, ғашық еді,
Көңілі көктем, көкірегі ашық еді.
Соғыс жылдар жан­жаққа көшіп кеттік,
Есте қалды тек қана аты­жөні.

Толық

Қарап көріңіз