365 күнім
Ақ бұлттай биіктегі желге ұшқан,
Арылған сын, даңқ пен жарыстан.
Сол бір кез табылсам, тілерім жоқ,
Пейіштегі пенделер арасынан.
Асыл ұлы алаштың - Қызыр-Ілияс,
Шыбынға да жан еді қастық қылмас.
Мыңнан озған қазақтың Құлагері -
Салып кеттің қайғыға орны толмас..!
Ұстазым ізгі еді нәзік жаның,
Біздерге еш қаталдық танытпадың.
Сабырмен білім нәрін сіңіріп ең,
Мейірімге бөлеуші едің сәби жанын.
Сансыз шүкір өмірімде барыңа,
Аллаһ сені берген ғой менің бағыма.
Өмірімді нұрға бөлеп сен менің,
Әрқашанда демеу болдың жаныма.
Сағынасың, іздейсің, тырбынасың,
Ол жанды бұл дүниеден таба алмассың.
Білмейсің не істеріңді жалғыздықтан,
Қалғансың бауыр басып, араласып.
Есіңде ме, қоңыр күзгі сол бір кеш?
Жүздесіп ек, бір ортада үнсіз еш.
Сол ортада бір өзіңнен көз алмай,
Сенің жүзің — жанымдағы жалғыз кеш.
Қызықтар көп, байқалмайтын мұң мен қайғы
Күнде ғашық, ашық жаның жыр толғайды
Көтер көкке басыңды,тік ұстағың
Он жеті жас қайта кері оралмайды
Барасың сен өзге жанның құшағына,
Мендік жүрек ол секілді қыспадыма?
Білмеймін, түсінбедім неге екенін.
Әлде менің сезімім тыс қалдыма?
Даусың қайда сыңғырлап,әсем күлген?
Барушы ем бір букет,алып гүлмен.
Бағаламай қалғаның ба,соның бәрін?
Кетем енді ән жазып,басқа үнмен.
Мен қандаймын? Қызықпа? Айтайын ба?
Қаламыммен ән жазып шайқайынба?
Түсіп алып, шықпайтын жай жай мұңға.
Шынында мен өзімді байқаймын ба?
Салынып қатты мұңға құлай берме.
Болмайды отырғаның бұлай жерде.
Мен бармынғой жаныңнан табылатын,
Арқа сүйе, көмегіңді сұрай келде.
Саған деген сезімімді ұқпадым.
Ұмытам деп,
Ұмыта алмай тоқтадым.
Жоғалтып ап,
Шыңда тұрып биікті армандаған.
Ерекшелеу төменде қалғандардан.
Тарбағатай бойымен тарбаңдаған.
Саған шығу қашанда арман маған.
Жалғанның қылған мынау неткен ісі.
Кездесудің қинады бір шектелісі.
“Кел” десең сен ешқашан тежеу болмайт.
Алматының қаптап тұрған кептелісі.
Оқып алып жауап жоқ, жазбайтынсың.
Сәл жымиып адамды алдайтынсың.
Жүрегімнің есігін қақпай кіріп,
Лапылдатып отыңды жанбайтынсың.
Неге сені жылатып алдым мен еркем?
Күлкің үшін бола ма мың бір гүл берсем?
Әлде саған ғажайып ертегідегі -
Зәулім үйдей бола ма, сарай сап берсем?
Жалт етіп тұнық таңдарым,
Сырыңды ұғар бар ма күн?
Көрініп жылдар соңынан,
Сақталып іңкәр сол сағым?..
Мен сені ең алғаш көргенімде…
Кірпігім қақпай қалды білесің бе
Жүрегім тосқауылдап соққанында
Бойымды тербеді үн сезесің бе?
Үш нүктесі бар хатты жазбас бұрын.
Мың ойландым,не жазам,білмей тұрым
Неге гүлдің солғаны? Не болғаны?
Түсіне алмай ауысты күн мен түнім.
Тауда қалған жауапсыз хаттарым бар.
Сол хаттармен сезімім ақтарылар.
Теңіздің тереңінен атып шығып.
Шымбұлаққа бір өзіңді мақтау қылар.
Бір дос болған, қазір ол қайда екен?
Іздеп мені, сағынып қалмай ма екен?
Солай болса нөмірім бар ед ғой
Хабар сұрап қоңырау шалмай ма екен?
Парақшаңды ақтарып қарай берем.
Жазылушы жандарды санай берем.
Әлеуметтік желіде кереметсің.
Шын өмірде мен сені қалай көрем?
Аямайды жақсылықты жан досың,
Кім болсаң да, жаман, жақсы болмысың.
От пен суға бірге түсер нағыз дос,
Тыңдайтын да түсінетін сырласың.
Сағыныштың оты лаулап, апа, сені сағындым,
Сенің мөлдір қайнарыңда мен кішкентай ағынмын.
Сол қайнарда кеме емес, тек кішкентай қайықпын,
Болсаңдағы Тынық мұхит, мен — өзенмін, Жайықпын.
Қазақ тілі талап етті жақсы сөз,
"Әже", "ата" деген асыл, тәтті сөз.
Түнгі ұйқыны күзетіп жатты жанда,
Кеш уақытта күтті бізді алаңда.
Күн тұтылып, көк ала бұлт адасқан,
Халқым жатпас, батырларым жауға шапқан.
Еске аламыз, ұмытпаймыз қиын-қыстауды,
Тар заманды қайран халқым кешкен бастан.
Жарық аспан, айлы аспан, терең аспан,
Адам көп қой бұл өнерге қадам басқан.
Жатырмын мен мұхит, теңіз жағасында,
Мен де бармын өлең сүйер арасында.
Соғыстарды жырламай қалай кетем?!
Құрбандарды еске алмай қалай өтем?!
Өтем қалай бұл жалғанда күлімсіреп,
Жатқанда біреу қиналып, өлімсіреп?!
- Төлепбек Жантай
- Конфуций
- Имам Раббани
- Имам Раббани
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі