Досым болшы

Белгісіз мұң билеп-төстеп өзімді,
Қорғасын-ой жұмдырады көзімді.
Иыққа алып бар өмірдің салмағын,
Жүріп келем таяныш қып төзімді.
Белгісіз мұң жан-дүниемді билеп ап,
Берілемін ұзақ ойға үйде қап.
Сәл босаңсып, тағдырыма иілсем,
Тастағысы кеп тұрады шиге орап.
Белгісіз мұң маздаған шоқ табындай,
Тез айналдың көзім жетпес сағымға-ай.
Өмір гүлім, құлшындыршы жүректі,
Көз тұндырар қырдың қызғалдағындай.
Бегісіз мұң. Мен келемін бағынбай,
Керек кезде қайда жүрсің табылмай?
Бәрін қой да досым болшы, өтінем,
Селт еткізер үлбіреген шағымдай...