Мөлдірейді жанардың тамшы мұңы
Мөлдірейді жанардың тамшы мұңы,
У-ға айналып бақыттың бал шырыны.
Жүрегімде, ішінде жүрегімнің,
Роза Сейілхан
Мөлдірейді жанардың тамшы мұңы,
У-ға айналып бақыттың бал шырыны.
Жүрегімде, ішінде жүрегімнің,
Роза Сейілхан
Өзі шешер, бұл тағдыр өзі біліп,
Тірілерге керегі – төзім, үміт.
Санадағы саңылау ой – мекені,
Роза Сейілхан
Сағындым, сағынбай қайтем,
Мезі етті қаланың үні.
Жалынам, жалынбай қайтем,
Роза Сейілхан
Сен келем деген күн де алыстады,
Арманнан қалдым адасып.
Жымиды жұлдыз ту ғарыштағы,
Роза Сейілхан
Мұңмен мұңды жалғап алып жүргенім,
Кімге керек жылағаным, күлгенім.
Өзіңменен қоштасқалы тәйірі,
Роза Сейілхан
Жанарымнан өтер күн тізбектеліп,
Қамданамыз қысқа енді, күзді өткеріп.
Не керегін жаныма білмей далмын,
Роза Сейілхан
Қанша ғасыр өзіңнен алыстады,
Қанша жұлдыз құлады ғарыштағы.
Жанымызды қанша мұң жаныштады,
Роза Сейілхан
Жанарымнан мөлтілдейді тұнық мұң,
Күнбағыстай күнге ғашық жан едім,
Мен өзіңді неге ғана ұмыттым,
Роза Сейілхан
Айтармын, жазармын,
Шындығын жанымның.
Дегбірсіз төгілді,
Роза Сейілхан
Сыймайды екем ауылға түсінгенім,
Алай-дүлей бұл күні ішім, демім.
Сыртым бүтін болғанмен бір тозақтың,
Роза Сейілхан
Ананы алып бер, дейді ұлым маған,
Мынаны алып бер, дейді қызым маған.
Анаң болса көзде мұң, жүзінде алаң.
Роза Сейілхан
Сезімді жоғалтып алдым,
Өзіңді іздесе деп ем.
Барымды тонатып алдым,
Роза Сейілхан
Жоқ боп кетсем,
көрінбей ешкімге де,
Қолды бір-ақ сілтесем,
Роза Сейілхан
Өзімді-өзім кінәлап аламын да,
Көмілемін көңілсіз нала мұңға.
Ашушаң боп барамын соңы кездер,
Роза Сейілхан
Пендемін ғой, иә, рас пендемін,
Жаманды да, жақсыны да көргемін.
Тұнық бұлақ сылдыраған тұнығым,
Роза Сейілхан
Жаман әдет жоқ еді,
Менде тіпті,
Үйір қылдым өзіме пенделікті.
Роза Сейілхан
Мен өзімді жоғалтып алғам бүгін,
Іздеймін деп бақыттың арман гүлін.
Ұшқым келген кең жайып құлашымды,
Роза Сейілхан
Есіңе де алма,
Ессіздеу жанның қылығын.
Есіркемейді,
Роза Сейілхан
Бәрінен қорқамын,
Мен күткен бақыт та өзгеше,
Ортамын,
Роза Сейілхан
Ең қымбаттым өмірдегі сен ғана,
Жалғызымсың, жанашырым, барымсың.
Саған айтшы, ай мен жұлдыз тең бе Ана,
Роза Сейілхан
Санама сіңіп, мұңды өлең жанарым ашып,
Тамады келіп, мөлдіреп қаламыма шық.
Асу да, асу, асудан барамын асып.
Роза Сейілхан
Бақытты екенмін,
Сол шақта – бала күндерде,
Келгенде көктем,
Роза Сейілхан
Хабарсызбын,
Тым ұзақ кешіккесің,
Мылқау күйде мелшиген
Роза Сейілхан
Қарайды аспандағы Ай,
Түнектен жасқанды арай.
Жаным-ау, айтарыңды,
Роза Сейілхан
Үзіліп кете бардың...
Бөлем Тимурға
От едің лапылдаған,
Роза Сейілхан
Белдер-белдер, көк майсаға оранған,
Кеудем менің үмітті дос тола арман.
Қызғалдақтар көз жауын ап қып-қызыл,
Роза Сейілхан
Тірлікте мынау мәңгі емес бәрі,
Тоқтатар жүрек соғысын.
Қиялымда атып таңғы елес тағы,
Роза Сейілхан
Сені ойладым көзімді көлбеп бір мұң,
Сағынышты жүректен тербеп тұрмын.
Жанарда тек елесің, өзің жоқсың,
Роза Сейілхан
Жоғалтқан да шығармын сенімімді,
Баса алмасам, кешіңдер, желігімді.
Саған ғана сүйдіріп ерінімді,
Роза Сейілхан
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі