Пендемін ғой, иә, рас пендемін

Пендемін ғой, иә, рас пендемін,
Жаманды да, жақсыны да көргемін.
Тұнық бұлақ сылдыраған тұнығым,
Сенің кәусар суыңды аңсап, шөлдедім.
Көлеңкелі күніме де көнгемін,
Тереземе салды тағдыр өрнегін.
Жалғыз өзім жабырқаған жанымды,
Жадыраған жастығыммен емдедім.
Шаттықпенен жуылды ғой жөргегім,
Неге тағдыр, көңіліңді бөлмедің,
Әлегі көп әлемде жүр демесең,
Мен әйтпесе, әлдеқашан өлгенмін.
Пендемін ғой, сенгем талай сенгенмін,
Қош айтысып азабымды көмгенмін.
Жанарыма жарық күнді сыйдырып,
Мен өмірді сүю үшін келгенмін.