Шоқан мен Достоевский
Еркелеп аққан Ертiстiң жағалауында,
Екеуден екеу ұрынып қалып жауынға,
Малмандай болған Шоқан мен Достоевский
Бұрыла салды бүйiрде жатқан ауылға.
Өлеңдер жинағы - 2 бет
Жылан ордасын өртеу
Сауыр таудың қойнында бар бiр аңғар,
Сол аңғарды мекендейтiн жыландар.
Жықпыл-жықпыл, қорыс-қопа, ши, шеңгел,
Желмен сыңсып, күңiренер кiлең зар.
Ақындар тағдыры
Қажығали Мұхаметқалиевке
«Жет, ойбай!
Жылан шақты жас баланы!..»
Жыландай суық хабар осты Ананы!
Ескерткіш жуған әйел
«Қырқа бар Алматының шығысында...»
Жыры тұр тамсандырып тiл ұшында.
Қырқада –
Сол ақынның ескерткiшi,
Корея жерінде
Кореяның жерінде
Жаудың өрті көрінді.
Бейбіт жатқан еліне
Әкеп салды өлімді.
Біз бейбітшілікті сүйеміз
Жасыл торғын жамылып жазға қарай,
Мен сүйемін орманның жасарғанын.
Күн шыққанда қызарып алтын арай,
Егістікте қыздардың ән салғанын.
Сталиннің ең биік аты гимн
Жаңа тілі былдырап шыққан бөбек
Сөзін бастар әуелі Сталин деп.
Қайта жасап елімде қарт әкелер
Сталиннен өмірге алады өзек.
Қан құю станциясындағы қолтаңба
Дәрiгер бүгiн тағы да
Болғаннан кейiн құйып қан.
Ақынның келдi жанына
Әзiлдей күлiп миықтан:
Күлкі мен қасірет
...Ауыстырар актер болмай оңтайлы,
Серке бүгiн өзi ойнады Қоңқайды.
Байғұс Қоңқай қол қусыра қалбақтап,
«Ақтоқтым ба, хазiрет?» деп аңқайды.
Шеллидің қазасы
Тып-тымық теңiз.
Толқынның да жоқ төбесi.
Қирады қалай – «Ариэль» – Шелли кемесi?
Жанын жеп Байрон жан досын iздеп жеткенде,
Аттила және Аквилей аққұтандары
Алдырмай Аквилей тас қамалы,
Апта өттi гундер шабуыл бастағалы.
Алты күн ала шаң боп қала түбi,
От бықсып,
Петроград. Пушкин мен Есенин
Қақпасын қоймаған соң тақылдатып,
Ақшасын болмаған соң жақындатып.
Фотограф,
Әрең ердi Есенинге
«А» деген қызға
Сырт жүрсем де сүйемін сол аруды,
Содан көрем бейнеммен өз арымды.
Көрсеткім де келмейді еш пендеге,
Жүрегімнің жартысы сол аруда.
Амазонканың әні
Сен жеңдiң,
Тiзе бүктiм,
Жеңiлдiм мен.
Патша едiм, құлға айналды тегiм бiрден.
Мен сенемiн
Мен сенемiн..
Қайта жанып өшкенiң,
Нұрға бөлеп Қара Ертiстiң кештерiн,
Тағдырыңды ұсынғандай қолыма
Сағынған жоқпын
Ай туды жаңбыр басыла,
Жұлдыздың нұрын тартып ап.
Жылға мен қақта шашыла
Жарығы жатты жарқырап.
Бiр көрем де
Бiр көрем де бiреудi сүйiп қалам,
Оянады сезiмiм ұйықтаған.
Өзiмдi-өзiм тежеймiн есiм кiрiп,
Жүрегiмнен өзiмнiң биiк болам.
Ғашықтардың жүрегі
Жас сұлу жеңгесiне сыр ақтарды,
«Ол менi сүймейдi...» деп жылап та алды.
Тұтатты әрбiр сөзi жеңгесiнiң
Жанында сөнiп қалған шырақтарды.
Тәтті мен ащы
Бiз тәттiмен қоштасқалы қай заман?
Айналшықтап ащы iздеймiз жаймадан.
Бала күнгi бал-бұл жанған жүзiмiз,
Ендi бiзге кездеспейдi айнадан.
Қолыңнан не келедi?
Қалқам!
Менiң қолымнан не келедi? –
Түзей алам қисайған керегенi.
Қапалының қайғысын бөлiсе алам,
Сол бiр әндi сен маған жырламашы
Сол бiр әндi сен маған жырламашы,
Жатыр онда махаббат мұң-наласы.
Сыздамалы сезiмдер қайта оралса
Айқаспайды кiрпiгiм түн баласы.
Менің өмірім
Әр сөзі салмақты әрі таза алмастан,
Жарқ еткен «Правдадан» көз алмастан,
Отыр ем ой шырағын алаулатып,
Құмартып, қызықтырып ғажап дастан.
Достық кеші
Көктем еді, кетпеген қыс ызғары...
Сәл кешігіп қалыппыз-ау біз дағы,
Сонадайдан тұрды қарсы ап, жалаңбас
Тоңып қалған латыштың ұл, қыздары.
Даугава жағасындағы ой
Ой салып, болдың азық қанша жырға!
Кім білсін, сүйсіндің бе, тамсандың ба?
Мәрмәрдай ақ көрпеңді тас бүркеніп,
Даугава жаттың үнсіз қарсы алдымда.
Райнис зиратының басында
Білдің бе сен, бір кезде отты жырларың
Сан тілдерде сауық-сайран құрарын.
Білдің бе сен, сол ұйқыңды күзетіп,
Қазақ ұлы қасыңа кеп тұрарын.
Әке өсиеті
Осы өлеңді арнадым балама деп,
Бұл індет менен де жан ала ма деп.
Өлеңімді есіне алып жүрсін,
Қабірімді құшақтап қалар-ау келіп.
-
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі