Бала деген

Бала деген –
Бота ғой,
Ойнап, ойнақ салатын.

Бала деген –
Құлын ғой,
Құлдыраңдап шабатын.

Бала деген –
Қозы ғой,
Монтиғанын қоймайтын.

Бала деген –
Лақ қой,
Тасқа қарғып ойнайтын!

Бала деген –
Бұзауқан,
Аңсап күтер енесін.

Сәби деген –
Күнің ғой,
Көктен күлім қағатын.

Сәби деген –
Гүлің ғой,
Қырда жайнап жанатын.

Сәби деген –
Шырын ғой,
Сүйсең мейірің қанатын.

Сәби деген –
Қуат ғой,
Шаршауынды жоятын.

Бала деген –
Осы ғой,
Айтқанына көнесің.

Бала деген –
Балапан,
Томпаң-томпаң шабатын.

Бала деген –
Бал құрақ,
Көгеріп қанат қағатын.

Екі беті
Балбырап,
Алдыңнан шауып шығатын.

Бала деген –
Балдырған,
Жаныңды сенің ұғатын!

Сол баладан
Тасқындайды қуатың.

Сол баладан,
Орындалар мұратың.

Сол баладан,
Арайлап күнің туады.

Түбінде сол ұрпағың
Жолыңды сенің қуады.