Мен сені сүйіп едім, түсінбедің
- 0
- 0
Мен сені сүйіп едім, түсінбедің,
Байлықпен бағаланар кісің бе едім?
Табынған тек Тәңірге жан емес пе ем,
Не болды соншалықты кішіргенім?
Мен сені сүйіп едім, түсінбедің,
Байлықпен бағаланар кісің бе едім?
Табынған тек Тәңірге жан емес пе ем,
Не болды соншалықты кішіргенім?
Дауысында Көкектің бір мұң жатты.
«Неге сонша мұңлысың? –
Деп Көгершін жылы ғана үн қатты. –
Әлде ұмытқан бұл жақты
Амангелді Аяла
Анашым
Анашым — жарық күнім, шуағымсың,
Жүрегімнің ең ыстық бұлағымсың.
Қиын кезде құлатпай сүйеп өткен,
Өмірдегі ең асыл тірегімсің.
Ақ сүтіңмен дарыған бар мейірімің,
Әр сөзінен сезіледі кең пейілің.
Түн ұйқыңды төрт бөліп біз үшін деп,
Шаршасаң да білдірмейсің кей күйіңді.
Қуанышым — сен күлімдеп жүргенің,
Бақытым — сенің аман жүргенің.
Әр дұғаңда тілеп жүрген тілеуің,
Өміріме нұр боп төгіледі үмітің.
Анашым-ау, бар байлығым өзіңсің,
Жанымдағы мәңгі өшпес көз ұшқыным.
Саған ғана бас иемін, алғысым шексіз,
Жүрегімнің ең қымбат сезімісің