Өлең, жыр, ақындар

Арыстан мен қасқыр

  • 08.08.2019
  • 0
  • 0
  • 1699
Қозыны жеп жатты Арыстан таңғы асқа:
Күшік көзін алмастан,
Жүрді-дағы орындықты жағалап,
Бір тістем ет жұлып алды шамалап.
Аң патшасы оған түк те демеді,
Өйткені, ол жас еді ессіз сабалақ..
Мұны көріп Қасқыр ойға келеді:
Арыстанның, демек, әлсіз болғаны –
Үнсіз қалғаны;
Сол қозыға ауыз салды ол-дағы.
Тіршілігі тас болды –
Табанда өзі Арыстанға ас болды.
Жарып жатып деді Арыстан: «Сен ессіз,
Күшікке еріп, тектен-текке ойнадың,
Мені-дағы аяйды деп ойладың:
Ол әлі жас, ал сен күшік емессің!».



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Алғашқы қар

  • 0
  • 0

Қар жауып тұр, алақай!
Тысқа жүгір, балақай.
Шаңғың болса, алып шық,
Қыр басына барып шық.

Толық

Сенген ағам

  • 0
  • 0

Ағама сеніп жүрдім,
Айтқанына көніп жүрдім.
Өзі дайындаған ұзақ таңға
Ұсынған құжаттарға

Толық

Қарқаралы

  • 0
  • 0

Атыңнан айналайын, Қарқаралы,
Ғажайып ертегі-аңыз Арқадағы.
Өзіңе ғашық болып өтер әр жан,
Тәттімбет, Мәдилерден бар хабары.

Толық