Аукциондағы қалам – Ұлықбек Есдәулетов

Бiр мырза сатып алды хан қаламын...
...Мен қазiр жыр жазбаймын,
жан бағамын,
Музаны тоқалындай жұмсайтұғын
Мандытқыш кей ақынға таңқаламын.

өлiара -
заманы екен өлерменнiң.
Қаздым да жүрегiмдi,
өлең көмдiм,
Жамырап болған болса жарымес қиял,
Қайырып қозы-лақтай көгендермiн.

Сұрайды ел:
«Жазбайсың деп өлең неге?»
Жырлауға ит-тiрлiктi көнер деме.
Қонбай ұш қара жерге,
қайран муза,
Қанатың кiрлеп қалар - төмендеме.

Шайырмын,
Дала - мұңым,
Отан - қайғым,
Шындықтың шөлейтiне сапарлаймын,
Ешқашан өлең жазбай кетсем даңы
Ешкiмге қаламымды сата алмаймын.

Кешсем де күндерiмдi қапалықпен,
өшсем де өз ойыма маталып мен,
Шалшыққа қона көрме,
аққу-муза,
Батпағын жырлай берсiн бақа бiткен.