Әсем – Тұрсынхан Әбдірахманова

Иығына шәлі салып,
Үлбіретіп лента тағып,
Қуыршағын киіндіріп
Жатыр Әсем үстін қағып:
– Ойнай ғой бар күн шуақта,
Өзің бірақ есте сақта:
Киіміңді ұқыпты ки,
Аунама шаң топыраққа.
Мамасының бал бөбегі,
Машинаға жол береді.
Байқаусызда түсіп қалсаң,
Күл болады дөңгелегі.
Бара ғой, бар бөпенді ал да,
Жел өтінде тұрып қалма.
Салқын тиіп қалса егер,
Доктор тағы келеді онда.
Көрсет дейді тілінді ол,
Тұмауратсаң салады укол,
Тұрғызбайды төсегіңнен,
Өзің айтшы жақсы ма сол.
Деген кезде тауып пайым,
Қалай шыдап отырайын,
Көтеріп ап уыз беттен,
Деп сүйемін тотым-айым.