Көзге елестеп жұмбақ өмір алдағы – Қанипа Бұғыбаева

Көзге елестеп жұмбақ өмір алдағы,
Әнім менің кешке ұласты таңдағы.
Кейде ауыр күрсінемін, иығыма –
Түскендей боп аспан мен жер салмағы.
Сыртқа шыққан сыр жоғалтар бар мәнін,
(Өз мұңымды айтып келмес зарлағым)
Ұшсам деймін күнге қарап көтеріп,
Жердегі бар адамзаттың арманын.
Өмір кешем, іштей толқып, күйінем,
Есімде жоқ кімді кеше сүйіп ем.
Уақыт желі санаспайтын сияқты
Дірілдеген жалғыз жапырақ күйімен.
Шын сұлулық көздерімді арбасын,
Болады бір адамдағы арға сын.
Дүниенің қасіретін ауырлап,
Шар болаттай шарт сынар ма, шар басым.
Табынбаймын жылуы жоқ сөзге асыл,
Өзіме жүк боп барады өз басым.
Аспанымның басып тұрар қабағын,
Көкірегімнен төгілмеген көз жасым...