Байсың десең, баймын, дос, кедей десең, кедеймін – Қанипа Бұғыбаева

Байсың десең, баймын, дос, кедей десең, кедеймін,
Миллиард берген далада туған екем, не деймін.
Өткен күні бабамның есігінде бір байдың,
Көкірегінде толқып көп арман атты сырлы айдын.
Әкем бізді жеткізген қол күшімен, еңбекпен,
Әкем барда мейрімге көрген жоқпын шөлдеп мен.
Бөліп қарай алмаймын Отанымды әкемнен,
Оң-солымды танытып, бақыт таңын әкелген.
Тамшы десең – тамшымын, теңіз десең – теңізбін,
Жерім – суым тағдырлас елімменен егізбін.
Қазынасы қоймаға симай жатқан даланың –
Баласымын, мен сонда неден кедей боламын?!
Бір өмірден өзгеше бір өмірге талпындым,
Қуанышым деп білем, қуанышын халқымның.
Аңқып тұрған әлемге күннің иісі бойынан,
Кешегі бір жалшының ұрпағымын байыған.
Кедей десең сен мені, кедейлігің өзіңнің,
Қалтырайды, тоңады кей сөзіңнен сезім гүл.
Кедей деген сөз қайдан түсті аузыңа, досым-ау,
Миллиард берген далада өмір сүріп осынау!