Ол – сондай күй

Рухтың жайын ол айтар – егілесің ал келіп
Жаның толқып жатады, ел түсінбес халге еніп.
Мұң шанақтан шығады үкі таққан – сәнденіп
Ол – сондай күй!

Шертпе күйдің шерінде – ғасыр даусы зор екен,
Сазын ұрлап тыңдаған – тентек, ерке жел екен!
Мұң сімірген – ол әуен – теңіз мінез сел екен,
Ол – сондай күй!

Оны жазған жандардың жаны көкке ауған ғой,
Тылсымдағы саусағы – аспан төсін сауған ғой!

Күміс алқа дыбыстар – хал тілінде жауған ғой
Ол – сондай күй!

Жанның жырын айтады – біз секілді сөйлемей,
Көкке барып қайтады, сезім жүрек ой көмей.
Пора-пора жыртылған дәруіштік жейдедей,
Ол – сондай күй!

Оны тыңдап – лағады, Абыз жаның далаға,
Мұз-кеудені шағады, үні отқа тола ма?
Жанып кетем демесең, қос ішекке жолама
Ол – сондай күй!

---