Қоңыр қаз, үйрек – Қазақ ауыз әдебиеті

Ендеше он бесте едім, он бесте едім,
Кезінде он бес жастың жанкеспе едім.
Қыздармен он бесімде жауласып ем,
Келгенше жиырма беске үйлеспедім.

Қа й ы р м а с ы:
Қоңыр қаз, үйрек,
Үшады түйдек,
Құрбыңды алдай берме
Үйдеп, бүйдеп, ой, қалқа-ай.

Мінгенім дәйім менің торы құнан,
Ақсайды жануарым тобығынан.
Көңілің шыныменен менде болса,
Ауылдың жолығайық қорығынан.

Қайырмасы:

Ұлпадай бетің,
Мақтадай етің,
Жалғанда қиын екен
Ғашық дертің, ой, қалқа-ай.

Мінгенім дөйім менің қасқа құнан,
Қыздардың сақта, құдай, асқағынан.
Құласа шыныменен көңіл шіркін,
Ауылдың жолығайық тастағынан.

Қайырмасы.

Құрбым-ау, серттеселі, серттеселі.
Сақтаса серттен құдай ептелеседі.
Көңілің расымен болса менде,
Тасындай диірменнің беттеселік

Қайырмасы.