Өлең, жыр, ақындар

Чусовой бұлағы

  • 07.02.2016
  • 0
  • 0
  • 1782
Жатыр жерді жамбастай
Күздің күңгірт тұманы,
Тілген соны алмастай
Чусовойдың бұлағы.
Жерде, аспанда қалғыған
Басылған жел құмары,
Шығады тек алдыңнан
Чусовойдың бұлағы.
Бітеймін деп біржола
Боран да оны сынады,
Келе жатыр сонда да
Чусовойдың бұлағы.
Ақ көбігі шырағы,
Жанары оның қырағы.
Күзеттегі сақшыдай
Чусовойдың бұлағы.
* * *
Дала бір толы қарамық,
Дала бір толы қымыздық.
Даладан әр кез табар жұрт
Тарықса талай ырыздық.
Суырып құмның көсігін,
Сүйріктер тартып түбектен.
Даладан теріп несібін
Балалық шағым күнелткен.
Саңлаудан жұлдыз санаған,
Бұл күнде сарай — қостарым.
Теңіздей ойлы дана адам —
Бір кезгі бала достарым.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өлең жазар алдында

  • 0
  • 0

(Әбділдаға)
Жар астында — төменде
Сылдырап ағып Сыр жатты.
Айналмай әлі өлеңге.

Толық

Шынар

  • 0
  • 0

Жаз бұтағын тербетіп,
Жамырасып құс қонып.
Күз маңдайын терлетіп,
Уілдеген қыс тоңып.

Толық

Қыстау маңында

  • 0
  • 0

Тағы да жаным бір қунап,
Кеземін Торғай даласын.
Көкірегімде жыр тулап,
Жұтамын жұпар ауасын.

Толық

Қарап көріңіз