Өлең, жыр, ақындар

Сағымдай сағыныш

Көңілімді тұмшалады түн тыныш,
Сөздеріңнің жоғалғандай шындығы.
Бөтен көзге сен жымиып тұрғанда,
Жанарымнан кетіп жатты бір жарық.

Мен сүйемін, бірақ сенде өзгеріс,
Көңілімде қалдың үнсіз, тым тырыс.
Сол баяғы сезімдерден не қалды?
Бәлкім, бәрі сағым ғана, елес іс…

Жанарыңда бұрынғыдай жалын жоқ,
Жүрегіме сыймай кеткен сағым боп.
Қызғанамын, бірақ саған айтуға
Қорқамын мен — бәрі бітсе, барың жоқ…



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Саған дос – өзіме жау болу.

  • 0
  • 1

Сен мені дос көрдің, мен болсам – үміт,
Көзімде от жанып, ішімде жыр үні шық.
Сен үшін күлкі – жай ғана сәт еді,
Мен үшін сол күлкі – мәңгілік тыныштық.

Толық

Сағымдай бұлдырадың (жаңа нұсқа)

  • 0
  • 0

Сенсіз ай - жарық түнде, мұңға кеткен.
Жұлдыздар да жылағандай үнсіз көктен.
Сағынышпен сарғайған бар ғұмырым,
Сенсіз өткен түндерге азап шеккен.

Толық

Соңғы өлең

  • 0
  • 0

Сен мені іздемедің, іздемегің.
Табалдыңба? басқа жанды іздеп едің.
Ойласам жазған екем мұңды шумақ,
Өзіңе арналған бұл соңғы өлеңім.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар