Эрнст – Сырбай Мәуленов

Ауыр күнде шынығып,
Жігіт болды жетелі.
Серік етті, сыр ұғып,
Шиллер менен Гетені.
Қайнап қара дауылда,
Астында өсті ауырдың.
Сақтады ол жадында
Мұңды жырын бауырдың.
Жанады түнде қаралы
Жүрегі оның жалындап.
Эрнст Тельман барады,
Болашаққа адымдап.
* * *
Кешпедік қай түнде өткелді,
Баспадық біздер қай жерлерді.
Өлтірдік жау Людовиктерді,
Өлтірдік қаныпезер Каизерлерді.
Аяқтадық жорықты
Шпреиеден су ішіп.
Бетпе-бет кездесуге қорықты,
Өлді Гитлер у ішіп.
Көмілген оның жері жоқ,
Жерленген оның орны жоқ.
Жер бетінде көрі жоқ,
Гитлерден сорлы жоқ.
Маршалдар жыламады ма,
Солдаты өлгенінде,
Маршалдар құламады ма,
Солдатын көмгенінде.
Отанның айналып сауытты қорғанына,
Олар майданда бастады да,
Туған жердің айналды орманына,
Туған жердің айналды тастарына.
Болдым олармен от қоршауда,
Өтті олармен жорық та,
Жолда түнім.
Жолдас маршалдар,
Қазірде жоқ болсаң да,
Мен сендердің бәрібір солдатыңмын.
* * *
Мен майданға жүрерде,
Суға кеттің бауырым.
Судан басқа білер ме,
Қайда екенін қабірің?
Су бойында жаралы,
Қарлығаштар жүр ұшып.
Су күрсініп ағады,
Ыңыранып,
Ыңырсып.
Түн түнеріп келеді,
Оттан қалған күлдей боп.
Көңіліме сен едің
Ойнататын күнде от.
Ұйықтамаймын түнімен,
Менің жалғыз гүлім ең.
Шығар ма деп іздеймін,
Сені судың түбінен.
Жанымда енді дерт толып,
Жанарымнан тамды жас.
Суды айналып жоқ болып,
Кеткендей жас қарлығаш.