Анчар
- 0
- 0
Қу далада, құла түз,
Жер қақдаған күн тамыз.
Күзетшідей жапанда
Анчар — ағаш тұр жалғыз.
Әуре сый, көлденең сый...
А. С. Пушкиннен аудармаӘуре сый, көлденең сый, өмірім сен,
Әуелде не үшін маған беріліп ең?
Сыры көп сұм тағдырдың бұйрығымен
Неліктен бұйырылдың өлімге сен?
Өзімді күштеп салып ештігіне,
Жоқ жерден мені шақырып келтірген кім?
Толтырып құмарлықты көңіліме,
Отымен ойымды ертеп күдіктердің?
Жүрегім қуыс, тіпті түк жоқ ойда,
Алдымда медеу қылар мұратым жоқ.
Өмірдің бір дауысты шулауында
Қажыдым, шер шаршатып, қуатым жоқ,
Пікірлер (1)
Пікір қалдырыңыз
Жанды асырау
- 0
- 1
Жаңармау деген ауру,
Жаңалау жанның тілегі.
Соңырқау қанның жүрегі,
Жапырақсыз ағаш қу емен.
Нұр алғаны сол шығар
- 0
- 1
Алысқанын құлатып,
Жау - дұшпанын мұқатып,
Тоғызында толған кім?
Ұрандасып, көптесіп,
Қарап көріңіз
Басқа да жазбалар
Пікірлер
-
Жаннұр
Керемет -
Каусар
Өте күшті өлең -
Аян
Жақсы естиді
сельма
адеми