Кәне, шыдар қай майдан?

(Алматыға паровоз даусы естілді. Түтіні көрінді).

Өмірге өлген Алатау мен құба құм.
Тірілгендей көкті жарып шығады үн.
Өшкен жанды, өлген жерге жан кірді,
Қыр қозғалды, үнге тікті құлағын.
Күн нұр төкті, қырға қызыл шырайын.
Жер көкке атты желіні тандыр бұлағын.
Қаулап шықты, қара табан аттанды,
Жыртық үйден жалба жең, жәутік тымағың.
Жерді жонған, тасты опырған әлді қол,
Ұрандасты, ұлы күшті қосты мол.
Жерді жарды, шамын шашты, тірілтті
Кеңдаланы кесіп, пішіп келді жол.
Жүрек тулар қыр қозғалтқан айғайдан,
Жарқырап қыр, сарқырайды бал сайдан,
Еңбекшінің тілегіне білегі,
Қайнап кетті, кәне, шыдар қай майдан?