Мен Припять өзенін бойлай пароходпен Чернобыль деген жерден Киевке қайтып келе жаттым. Жазда мен Чернобыль түбінде, отставкадағы генерал Левковичтің қараусыз қалған мекен-жайында т...
Адам сезімінің сараңдығы мен тараңдығына налитын сіздерге Наполеон маршалдарының бірінің тағдырын сөз етсем, артық бола қоймас, тарихшылар мен тахуаларды шамдандырмас үшін, оның ат...
Жыпырлаған көп бөлменің бірін жеке алып, бір жігіт жатыр. Көзін жұмады да ашады. Екі жамбасына кезек-кезек аунақшиды... Тыныштық таппайды. Басын көтеріп, біраз отырған соң, тісін ш...
Жазушы ой басты адам. Ой баспаса қаңбақ тәрізді — ұшарын жел, қонарын сай білер еді. Ойлансам, бір кезде тамаша дегенім келе-келе тамаша болмай қалыпты. Бір кездегі биік арман қол ...
Кешкі мезгіл. Түнерген аспан оқтын-оқтын жауып кетеді. Жаз шықса да күн жөнді жылынбаған. Вокзал басында сапырылысқан жұрттың ішінде жақ жүні үрпигендер көп. Қоңырау қағылды.
Өзі болған жігітке қайда барса орын бар. Бола алмаған жігітке ен далада орын тар. Болғанға да, бола алмағанға да кіндік кесіп туған жер, қаздай қалқып өскен ел сенен ыстық бар ма е...
Мен дүниеге келген кезде қазақ өлгенін, туғанын қағазға жазбайтын, метрика дегенді білмейтін. Әке-шешемнің жыл қайырып айтуынша 1902 жылы тусам керек. Қазір Теміртау заводы, Тельма...
1932 жылдың көктемі. Күн ұясынан жаңа ғана шыққан, аспан шайдай ашық. Сонау қырқада бұлдырап бара жатқан шоғырмақ Олжабектің көші. Оның жүрісі ондай шапшаң, бейнесі ондай көркем бо...
Үлкен көпірің үстінде тұр екенмін деймін. Әдеттегідей тор жорғасын тайпалтып келе жатқан Тотайымның алдынан көлденеңдей шығып, сәлем беріп жатырмын. Бірақ, мойынын бұрып та қарамағ...
Шырылдаған үн бебеу қағып толастамады. «Өмір» деп аталатын жарық дүниеге «әлдеқалай» келгеніне шамырқанды ма,әлде қара тастай зіл тағдырын тұла бойы түршіге сезінді ме, қызыл шақа ...
— Қашайық! Қашайық! — Айжанардың алдында топтанып келе жатқан балалар кенет шу етіп, тапырақтап жүгіре жөнелді. Ештеңенің байыбына бармаса да, Айжанар олармен қосамжарланып жүгірді...
Сима үшін сәтсіз жағыдай. Тап күйеуі ұзақ уақыттан кейін үйге оралар күні омырауын ара шағып алғаны. «Жоқ, кеше шақса қайтетін еді! — деп ойлады. — Немесе басқа күні. Өйтер болса б...
Ресаку қарындасы Хидэ мұның шақыруын қабыл алып, көп күттірмей Наориға жетіп келеді деп ойлаған да жоқ. Бар болғаны түкпірдегі ауылда науқас анасына қарайлап қалған бойжеткен қарын...
Біз Сино екеуміз Фукагаваға танысқан соң-ақ аттанып кеттік. Қызық емес пе: мен Токиоға түкпірдегі Тохоку провинциясынан өткен көктемде ғана келгем, ал енді міне, осы жердің тумасын...
Баспа тарапынан бұған қоса айтарымыз: Естай Мырзахметұлымен көп жыл аралас-құралас болған жазушы Ғаббас Қабышұлының аға қаламгер хақында әр жылдар жазған очерк-мақалаларын да осы ж...
Шындықтың шілдейі де, пілдейі де болады, тек екеуінің қайсысы шынында шындық екені оны айтушыларының талантына тәуелді. Мұны өзі бұл дүниеге келер-келмесінде-ақ білген қайран қазек...
Шілденің қапырық түндерінің бірі еді. Париждің түнгі қызықтарына тоймаған Клод орталық базарды ұзақ уақыт аралап жүрді. Ол ратушаның — қалалық басқарманың тұсынан өте бергенде, мұн...
Жағалау жақтан келгенде Генего көшесінің шет жағында Пон — Неф пассажы тұр, мұны өзі Мазарини мен Сена көшелерінің арасындағы қуықтай тар, қара көлеңке дәліз десе де болады. Пассаж...
- Азамат Төре
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі