Таудағы көктем
- 1
- 11
Сай-саланы,
Аймалады,
Жоталардан жел есті.
Көк қарағай.
Бөрікті аспанға атып, аттан салып,
Жігіттер, мақтанбалық, мақтанбалық!
Қашаннан қазақ деген сырмінезді,
Мақтаусыз да, мақтансыз жатқан халық.
Қалай-қалай соғады, қан-жүрегім?!
Соғасың, әлі өмірің бар білемін.
Дем ала «әй, байғұсым, дем ала ғой.
Бұл тірлікте құм арым қанды менің.
пп
жаксы күшті маган унады
Бекзат
Мұқағали Мақатаевтың Неңді сенің аңсаймын, бала шағым? өлеңі ұнады
Ернат
Мұқағали Мақатаевтың «Неңді сенің аңсаймын, бала шағым?» өлеңі – қазақ поэзиясындағы ең әсерлі ностальгиялық туындылардың бірі. Соғыс кезіндегі қиындықтарды (суық қаңтар, талқан, әженің ораза ұстауы), жалаң аяқ таңғы шық кешуді, өскенін білдірмей жүруін суреттей отырып, бала шақты аңсаудың ауырлығын көрсетеді. «Бұлдыраған айналаң ала сағым», «Сенің қандай аңсаймын «тамашаңды?»» деген жолдардан бастап жүрек елжірейді. Соңында сағынбауды таңдауы – өмірдің қатал шындығы. Мұқағали өлеңдері, бала шақ туралы өлең, соғыс жылдары поэзиясы іздегендерге міндетті түрде оқу керек!