Өлең, жыр, ақындар

Әпитөк /1-нұсқа/

  • 09.05.2019
  • 0
  • 0
  • 1708
Басында биік таудың мұнары бар,
Мойнында көк бестінің тұмары бар, әпитөк.
Құрбылар, бұл қалай деп сөге көрме,
Ғашықтың тарқамаған құмары бар, әпитөк.

Тіл-хат жоқ,
Ақша маңдай, қаракөз,
Өзіңіздей бекзат жоқ.
Тым болмаса,
Хат пен хабар,
Сөзің жоқ.

Басынан биік таудың мұнар кетпес,
Кей адам уәде берген сертке жетпес, әпитөк.
Кебістің жалаң аяқ басын киіп,
Ей, қалқа, қош дегенің естен кетпес, әпитөк.

Тіл-хат жоқ,
Ақша маңдай, қаракөз,
Өзіңіздей бекзат жоқ.
Тым болмаса,
Хат пен хабар,
Сөзің жоқ.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өзіңсің

  • 0
  • 0

Өзіңсің қимасымда, қымбаттымда,
Өзіңсің сырласымда, сымбатымда.
Ешкімнің еш уақытта дәті бармас,
Жамандап сені маған тіл қатуға.

Толық

Күләй

  • 0
  • 0

Зарлансам, даусым жетпес Күләйіма,
Әйел теңдес келмейтін ұнамыңа.
Қайықтай төңкерілген қара керім,
Басқаның бермес едім қылаңына, әй, Күләй.

Толық

Қисса Зейне Зайуб

  • 0
  • 0

Қолыма қалам алдым хат жазғалы,
Бiрталай заман болды жұрт азғалы.
Бүгiн көрген таңда жоқ болып жатыр,
Азырақ хикаят қылып сөз қозғалы.

Толық

Қарап көріңіз