Өтірік өлең
- 0
- 0
Басында керегенің үрген қарын,
Көтердім жалғыз өзім соның бәрін.
Жүк қылып қара нарға артып едім,
Орнынан тұра алмады жануарым.
Басында керегенің үрген қарын,
Көтердім жалғыз өзім соның бәрін.
Жүк қылып қара нарға артып едім,
Орнынан тұра алмады жануарым.
Мінезім бар кей уақыт құдай атқан,
Борндатқан, бұрқаған, дауылдатқан.
Сол мінезім жақпай ма құрбыларға,
Кездерім көп қыздардан тауым қайтқан.
Астымда мінген атым-ау,
Мінген атым-ай, ала құнан,
Жамал-ай,
Тимеді асыл достым-ау,
Қазына
Керемет
Сырғалым
Күшті