Өлең, жыр, ақындар

Қаракесек

  • 11.05.2019
  • 0
  • 1
  • 15743
Сұрасаң руымды – Қаракесек,
Досымнан дұшпаным көп қылған өсек.
Үстінде шәйі мамықтың толықсушы ем,
Жатқаным қу қара жер болып төсек.

Міндім де қаракөкпен жылыстадым,
Бардым да Қараөткелге жыл қыстадым.
Науқасым жанға батып жатқан кезде,
Болмады жан ашитын туысқаным.



Пікірлер (1)

каракесек_2026

афигеть вот это 100%... вот как будто в душу заглянул, вот точно то что щяс... вот на русском:
"Если спросишь мой род — я Каракесек, Враги распускают обо мне больше сплетен, чем друзья. Когда-то я нежился на шелковых перинах, А теперь лежу на голой черной земле, и она мне — постель.

Сел я на своего темно-сивого коня и скрылся, Доехал до Караоткеля (ныне Астана) и там зимовал. Когда болезнь (боль) терзала мою душу, Рядом не оказалось ни одного сострадающего родственника"

Пікір қалдырыңыз

Үшқара

  • 0
  • 2

Арғы атам әулие өткен ер Қазыбек,
Бекболат оның ұлы болыпты бек.
Тіленші одан туған абзал шері,
Қарадан хан боп өткен бәрі асыл тек.

Толық

Қарқаралы

  • 0
  • 0

Атыңнан айналайын Қарқаралы,
Сенен бұлт, менен қайғы тарқамады.
Сайыңнан сайғақ құрлы сая таппай,
Мен бір жан қуғын көрген Арқадағы.

Толық

Қарап көріңіз