Түнгі цехта

Ұзақ түн... Цехта әлі шың қағылған,
Тілдесіп тетіктермен сыры алуан.
Гулетіп станокты тұр жұмысшы,
Күй тыңдап маховиктің ырғағынан.
Зымырап қилы құрыш тегершігі,
Темірлер жамырасқан ерен шулы.
Сермеліп шебер қолы жұмысшының,
Мелшиген шойындардан үн өршіді.
Тың бір ток серпілткендей сол бір цехты.
Сөйлеткен тың тетікті, сом бөлшекті
Заводтың кең кеудесі көтеріліп,
Төсінде шыңдағандай келешекті.
Шыққандай мың мотордан күй ағыла.
Есіп тұр жұмысшының қиялында.
Дабылы партияның цехты қозғап,
Ойларым өрлеткендей қия-қырға.
Сол қырдың түлемеген тұл дүзінен
Ағылған машиналар тың қызумен.
Заводтан тракторлар самсап жонға,
Жайқалып іздерінен дән тізілген.
Мақтаныш — заводының ер дабысы,
Тыңдаған цехтың күйін қыр алысы.
Соғылған станокта шар болаттар —
Отанның құрсанатын қорғанысы.
Қиырға құрылыстың зіл жүгімен
Тынымсыз маховиктер зыр жүгірген.
Сол цехтан қозғалғандай өмір көші,
Жайнады жұмысшының жүзі нұрмен.
Айқасты темірлермен білектері,
Қызуын құрыштардың үдеткелі.
Түн түгіл, ол ертеңгі озды күннен,
Заводта гулеп жаңа күй өктеді!