Өлең, жыр, ақындар

Жер

  • 18.05.2019
  • 0
  • 0
  • 1684
Қалың қара толқындай,
Қалқиды бұлт қасымда.
Үн қосады жел тынбай,
Көктегі ұлан-асырға.
Мен де келем әндетіп,
Бірақ дүлей көкті емес.
Қиялымды өрлетіп,
Қиядан жер қақты елес.
Пропеллер зіркілдеп,
Жарды көктің бұлттарын.
Көк даусынан күштірек
Жердің үні — ұққаным.
Жұлдыздан да жап-жақын
Алтын жерім көрінді.
Сүйем отты сезіммен
Жердегі ұлы өмірді!
Көкке шығып айқайлап,
Көтерем жер атағын!
Жер үстінде тұр жайнап
Советтік зор Отаным!
Мейлің аспан түбіне
Темір топшы тарт, самға.
Туған жерді танимын,
Юпитерде тұрсам да!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қол бастаған батыр

  • 0
  • 0

Жүректе оты жанған жігіт едің,
Атаның алып қалған үміт – кегін,
Жөнелдің қарсы бастап қалың жауға,
Қазақтың қайсар ноян жігіттерін.

Толық

Боранда

  • 0
  • 1

Бүркеп түгел құм жосыған қырқаны,
Аппақ нөсер бұлан-талан бұрқады.
Қалың аңдай қарлы құйын ойнақтап,
Жапан дүзде дүлей даусын шырқады.

Толық

Ташауыз

  • 0
  • 0

Шел дала...
Талай құм белді
Зулап тағы асамыз.
Құмды жарып үн берді,

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар