Өлең, жыр, ақындар

Жер

  • 18.05.2019
  • 0
  • 0
  • 1633
Қалың қара толқындай,
Қалқиды бұлт қасымда.
Үн қосады жел тынбай,
Көктегі ұлан-асырға.
Мен де келем әндетіп,
Бірақ дүлей көкті емес.
Қиялымды өрлетіп,
Қиядан жер қақты елес.
Пропеллер зіркілдеп,
Жарды көктің бұлттарын.
Көк даусынан күштірек
Жердің үні — ұққаным.
Жұлдыздан да жап-жақын
Алтын жерім көрінді.
Сүйем отты сезіммен
Жердегі ұлы өмірді!
Көкке шығып айқайлап,
Көтерем жер атағын!
Жер үстінде тұр жайнап
Советтік зор Отаным!
Мейлің аспан түбіне
Темір топшы тарт, самға.
Туған жерді танимын,
Юпитерде тұрсам да!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Монтесса

  • 0
  • 0

Түнерген аспандағы бұлт кетсе,
Күлімдеп сұлу қыздай күн жарқ етсе,
Жайраңдап жұрт шығады Хенилде үйден,
Табиғат мұңлы жанға нұрын төксе.

Толық

Есімде

  • 0
  • 0

Есімде, сол бір шақтар еткен бірге,
Сонау жас ақындықтың көктемінде.
Көз тіктің сүйіп албырт достарыңмен,
Өлеңнің өрісіне, өткеліне.

Толық

Орыс әні

  • 0
  • 0

Шаршап ұзақ жорықтан
Шаң-шаң болып отырдық,
Жан-жақ бізге болып таң,
Жаңғақ жағып отын ғып.

Толық

Қарап көріңіз