Жаз өрмелеп барады тау басына – Ғафу Қайырбеков

Жаз өрмелеп барады тау басына,
Таудың жылу тарады жамбасына
Ол бір сұлу аңқыған төсі жұпар
Қояр емес қойнына бармасыңа.
Жүр, кетейік, құрбы жан, жүр кетейік.
Көк өзендей көңілді гүрлетейік.
Жадыратсын жайсаң жер жанымызды
Біз де таудың тас көңілін жібітейік.
Жігіт озып, соңында қыз қалмасын,
Гүл терейік, асқар тау қызғанбасын.
Біз еркелеп жасайық бір тентектік
Шайқар ма екен шатақ шал мұз қар басын.
Қыз дегенің сақтыққа өте бейім,
Қалдырмаңдар, жігіттер, бекер кейін,
Ақ білегің создағы жалғас маған,
Саусағыңның ұшын бер, жетелейін.