Август таңы – Ғафу Қайырбеков

Мына таң, август таңы ыстық маған,
Көлдерде әлі оянбай құс ұйықтаған.
Қырларда әлі сәуле жүгірмеген
Жолдармен жалғызаяқ, қисықтабан.
Қап-қара түннен шығып сап-сары егін,
Даланың ақ самалын, тартса лебін,
Қиратып күнді біреу тастағандай,
Шулатып алыстағы аспан елін.
Шашылған сонау күннің сынықтары,
Қайтадан жер төсінен тұрып бәрі.
Аспанға алтын саусақ көтергендей,
Қызық қой жас егіннің қылықтары!
Демейтін алтын маған, күміс саған,
Мың есе ризамын тұрмыс, саған!
Адамның маңдай тері күн боп шығып,
Күн болып туған жерде тыныстаған.
Сөзбенен «бақ жанады, еңбек жанбақ»
Келген ел арманына арман жалғап,
Тұр қазір сол еңбек те, сонау бақ та
Туған жер кеудесінде жанып лаулап!
Мына таң, август таңы туыс маған!
Таусылып соңғы бір сәт тыныстаған,
Сәлден соң жер аспандай дүріл қағып,
Сәлден соң құятұғын ырысты адам!