Ұстазға
- 0
- 1
Мен — шәкірт оған сәби күндерімнен,
Ол — ұстаз сырласатын кіл менімен.
Мыңдаған қара бала біледі оны,
Мектепке соларменен ол бірге кірген.
«Тышқан көз» деген бұлақ ол,
Тәтті де суы шекерден.
Қандырып сусын, шығады ол
Шілдеде шып-шып шекеңнен.
Жер шауып, болмайтындай бұл түгесіп,
Атының омырауы бұлтты кесіп,
Сан озып ғасыр бұдан, бұл ғасырдан
Кетсе де, төзу білмей тұр сіресіп.
Батима
Тамаша өлең