Сауал – Таңсəуле Əгенқызы

Жаралған сендік күн едім,
Шуағын төккен биіктен,
Біреуді мендей ұнатып,
Өзгені менше сүйіп пе ең?

Қыз көңіл қанша сағынса,
Өзіңді соған қиып па ең,
Мөлт еткен жасқа ғашық боп,
Мөлтілдек көзді сүйіп пе ең？

Арайлап алдан таң атса,
Сен келер деген күдікпен,
Жолыңа үнсіз көз артып,
Сағындым сені біліп пе ең？

Баянсыз бақты арман қып,
Аққан жұлдызға іліккем,
Сезімнің мұнша боларын,
Сезінсем дағы біліп пе ем？

Көнбейді жүрек дегенге,
Ұнатар деген үмітте ем,
Күн шығыс жаққа қараймын,
Сен келер деген үмітпен...