Өлең, жыр, ақындар

Сезімдер ғажабы...

  • 01.06.2019
  • 0
  • 0
  • 2244
Сезімдер ғажабы
Қиялда құбылып;
Ашудың азабы
Алқымға тығылып.

Сүрініп, жығылып,
Қайтасың таси кеп.
Ақыры ұғынып
Көнесің бас изеп.

Жаның – мас, ой-жалын
Әлі де түңілме.
Үндемей койғаның
Жөн болар түбінде.

Тіл жомарт, өлең бай
Жоқ-барды амалдай;
Алам деп бере алмай,
Берем деп ала алмай;

Қызық қой бұл адам –
Көрінбей құтылды.
Күн бата құлаған
Көлеңке сықылды.

Жо, жо, жоқ, достарым,
Бұл емес айтарым.
Келмейді қостағың?–
Мұны да байқадым.

Тұрғам жоқ шағынып,
Шағыну – бойға мін.
Келеді ағылып
Өзімнің ойларым.

Ол ойым бүй дейді:
«Барлық гәп намыста!»
Шындықты сүйрейді
Қиялдан да алысқа.

Ол ойым былай дер:
«Өрмеле! Өрмелеп
Құласаң – құлай бер,
Құлауға да ер керек! »..

Мезгіл де бір керім,
Сусиды сынаптай.
Түк қылмай жүргенім
Барады шыдатпай.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жұбайлар

  • 0
  • 0

Әйел жылап булығып,
Жиі-жиі ері ішіп,
жиі-жиі шығатын таң атқанша керісіп.
Көрші болды ғажап бір — қарапайым жан аса

Толық

Мұхтар қайтқанда

  • 0
  • 0

Кетті ұлы адам. Қайда кетті? Кім білген,
Кетті әйтеуір хош айтысып бұл күнмен.
Жас ұялап қимас көздер қалды артта,
Аспанының ақ иығын ілдірген.

Толық

Сенің шашың түн десем

  • 0
  • 0

Сенің шашың түн десем,
Адасумен өтем ғой.
Күліп тұрған күн десем –
Сенің күлкің екен ғой,

Толық

Қарап көріңіз