Курстас достарды аңсау – Табылды Досымов

Алматы баста мен үшін
Алатау алып асқар-ды,
Арайлы асқақ таңдармен,
Айнымас асыл достар-ды.
Сол Алатаудан бұл күнде
Бүйректе уыс тас қалды.
Сол достықтардан бұл күнде
Жүректе жетім жас қалды.
Алматы баста мен үшін
Әубәкір, Боря, Арманды,
Серікбек, Құлтеш, Жұмабай,
Қалдар боп сосын жалғанды.
Тауыса алмай алып арманды,
Атқызушы едік таңдарды,
Сол армандардың орнында
Шықпаған әзір жан қалды.
Сол Алатаудан бұл күнде
Бүйректе қалған тас қана,
Сол достықтардан бұл күнде
Жүректе қалған жас дара.
Алматыдан ба ластанған,
Адамынан ба мастанған.
Ауылдағы ақын мен түгіл,
Ат басын тартты-ау Астана...
Сендерден аңсай хат – хабар
Неше күн күттім,неше түн.
Дала-молаға жүгірмес
Қалалық бала «өсетін»...
Жұмабай, «Шалым» звондар,
Әубәкір тірі содан соң,
Жырына жалдап жан сырын,
Газеттен сәлемдесетін.
Достар-ау,елде енжармыз,
Нелер бітпеу де, не бітіп,
Сағыныштардың тек қана
Табылмайды екен емі түк ...
Алматыдағы арманды
Алатауына қосақтап,
Атырау аса көшкенде -
Кеңсайды кеткем кеңітіп ...