Талға түнеген ай

Талдың басына
Ұясын салған Ай. —
бардым қасына —
Тіл қатты, жалған-ай!
"Сүйемін" деді, -
Ай баяу күбірлеп.
Жиегіндегі
Мөлт тамшы дірілдеп.
Қайырмасы:
Ай тербеп терегім
Айтады өлеңін.
Ай айтқан сол сөзді
Әлдилеп келемін.
Сүйіп өтем ғой –
Әніммен тербеп мен.
Күйік екен ғой,
Қол жетпей — дем жеткен!
Сақта қайынды,
Дауылды Уақыт!
Аппақ Айымды
Алмаңдар құлатып!
Қайырмасы.
Менің енші еткен
Серігім - Жалғанда,
Сені көрсеткен
Мың алғыс Арманға!
"Шіркінді өпсем!" - деп,
Арман да айтылар.
Қыршын кетсем де
Төбемде Ай тұрар!..
Қайырмасы.

---