Ба - я - ғы - да – Светқали Нұржан

Керек бүгін бұлардың аттануы,
Малды ауылға жеткізбек қаптағыны.
... Бұлт - көпшікті алмас - күн тіліп кетіп,
Бұрқырайды үсті-үстін ақ мамығы.
"Шөкпей сірә, ақ бура — жер қайыр ма?
Жер қайымай, мүбәдә, ел байыр ма?!" —
деп қария мақалдап,
Жүк артады
Қос өркеші құлаған сорлы айырға.
"Зорықтырды-ау, мына иттер інгенімді,
Көп көре ме ілініп жүргенімді?!
Өздері кеп алмас па кем-кетігін!?" —
Сөгеді қарт малдағы ұл-келінді ...
Соғда да шал даланы ем көреді,
Орталыққа сия алмай сенделеді.
... Сұрап алған оқудан немересі
Ыңылдайды көлеңдеп кер дөнені:
"Атан өлсе сойылар,
Атам өлсе қойылар.
Бірақ мұндай қансонар
Күнде қайдан табылар?!."
"Не оттап тұрсың, ененді ... сандалама!" –
Жас жеткесін, әрине, шал да бала.
... Бір түйелі, бір атты — қос жолаушы
Желіп бара жатады ақ далаға ... ... ба-я-ғы-да ...