Үміт пен күдік – Айтуар Өтегенов

Үмітпен қарайтындар көп,
Күдіктілер одан көп.
Жүрген жанмын: «Өз гүлімді тағам» – деп.
Жүрген жанмын: «Маржан іздеп табам» – деп.
Арзаныңа сірә мойын бұрмадым,
Көтермедім құр даурықпа құрғақ үн.
Арамдықтан қашып жүріп деп едім:
«Адалдыққа жақын болсам бір қадым».
Досым күлсін, мейлі тулап кейісін,
Солға қарай бас ап қашты кей ісім.
Оңға басып жүрер шақта жөнделіп,
Тартты етектен пенделік-ай, пенделік.
(Бұл адамға берген бе екен деп қалам,
Жақсылық пен жамандықты тең бөліп).
Ардақтайды танып, біліп ел ерін,
(Арым ғана менің жалғыз сенерім).
Маған артқан үміт пенен күдіктің,
Білмей келем қайсысының жеңерін.