Бөрі мен бөлтірік

Бөлтірігін Бөрі ептеп оқытып,
Айтып ата кәсібін,
Көзбен көріп қайтсын деп өз нәсібін,
Жіберді оны қыр астына шоқытып.
Бір бақыт тап болар ма:
Есебінен малшының.
Әлде таңғы талшығын,
Әлде түскі ас табар да!
Бөлтірігі оралып,
Деді аптыға: «Жылдамырақ бар
Түскі ас дайын, кезікпейді мұндай боп,
Қыр астында, ол анық.
Семіз қойлар жайылып жүр пырдай боп.
Бар да көр,
Шеттерінен тарта бер,
Қойлар көп-ақ, қалағаныңды ал да кел».
Деді Бөрі: «Жайлап көңіл бөлейік,
Отардағы шопанын да көрейік»
«Ел айтса да мықты деп
Әрі ақылды, іске берік тіпті деп
Сол отардан мән-жағдайды ұқтым көп.
Иттерін де байқап қалдым айнала,
Шеттерінен арық екен жай ғана».
«Елдің сөзін ескеріп, –
Деді Бөрі, – тұрғаным ғой сескеніп.
Жақсы малшы үнемі
Қандай иттер ұстайтынын біледі.
Қырсық шалар, бармайық,
Бері жүргін, басқа отарды таңдайық.
Жайлап жүріп, жан бақпасақ болмайды:
Ақымақ қойшы тапқанымыз мақұл-ақ,
Болса қойшы ақымақ,
Ол ұстаған иттер-дағы оңбайды».

---