Маймыл – Абдрахман Асылбек

Мейлі қанша терлегін,
Жұрттан тілей көрмегін
Мадақ, алғыс, жақсы баға бергенін,
Зая кетіп жатса егер де еңбегің.
* * *
Ала таңнан тұрып ап,
Шаруа тыным көрмеді.
Етек-жеңін түріп ап,
Еңбегімен терледі,
Жан еді іске мығым-ақ.
Өткен жандар маңынан
Айтып жатты алғысын.
Маймылдың бұл шоқ түсіріп жанына,
Қоздырды тек мақтан сүйгіш намысын.
Іс етпек боп Маймылдан шын ес кетті,
Әуреленді тауып алып кеспекті.
Тапты өзіне бейнетті,
Бір басына мол жетті:
Бірде арқалап дөңбекті,
Құшақтап та байқады.
Домалатты қайта бір,
Өзен болып бейшарадан тер кетті.
Ақырында әлі бітті болбырап,
Мақтау сөзді естімеді ол бірақ.
Ғажап емес, жарығым,
Еткеніңмен көп еңбек, бос кетуі бәрінің.