Өлең, жыр, ақындар

Бұлбұлдар

  • 08.08.2019
  • 0
  • 0
  • 1479
Тұзақ құрып аңшы бір,
Ұстап алды Бұлбұлдарды әнші кіл.
Торда олар сағынышпен сайрады,
Тоғайларын естеріне ап қайдағы.
Тәтті әуен шығар ма екен торда да?
Амалсыздан шырқады олар зорлана,
Төгіп қайғы-мұңдарын.
Іштерінде бір Бұлбұлдың азабы
Ауыр еді тым қалың:
Серігі өліп, күңгірт тартқан ажары.
Ең қиыны – отырғаны қамала,
Жасын сығып, қадалады далаға.
Күні-түні қамықты,
Және ойлады: «Қайғымен іс бітпейді, анық бұл,
Мұндайда ессіз сенеді көз жасына,
Ақылдылар асыға,
Жол іздейді жеңістерге бастайтын;
Жетті уақыт мұңды серпіп тастайтын.
Ауламаған шығар бізді ет үшін,
Қожамыздың әнге ауған неті шын.
Олай болса, көңлін оның табайын,
Құйқылжыта түрлі әуенге салайын,
Сонда мені жіберер кең бақшаға», –
Деп ойлап ол әнге басты не мықты:
Тынбады еш ағарып таң атса да,
Жырлады кеп қызарып күн батса да.
Кәне, сонда не бітті?
Тағдырын тек қиындатты, түнерді.
Салғандарын жаман ән
Қожайыны торларынан қамаған
Ұшырды да жіберді.
Ал, бейшара Бұлбұлды
Төккен сайын түрлі үнді,
Күнін қараң, мұң қылды.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Шыбын мен ара

  • 0
  • 0

Бақ ішінде, көктем келген заматта,
Бір жіңішке сабақта
Тұрған Шыбын тербеліп,
Көріп гүлден Араның нәр тергенін,

Толық

Шөпшекті өлең

  • 0
  • 0

Аяп та сені аурумын қоса көптен мен,
Амалым қайсы азап та бірге шеккенмен.
Жазар ем сені, дәрі қайнатуға болмайды-ау,
Өлеңдерімнің ішіндегі ғажап шептерден.

Толық

Жазушылар одағына

  • 0
  • 0

Жазушылар одағын
Жанашыр деп ұқпаймын.
Өйткені, мен олардың
Ойларынан шықпаймын.

Толық

Қарап көріңіз