Өлең - сөздің патшасы, сөз сарасы
- 2
- 37
Өлең - сөздің патшасы, сөз сарасы,
Қиыннан қиыстырар ер данасы.
Тілге жеңіл, жүрекке жылы тиіп,
Теп-тегіс жұмыр келсін айналасы.
Қанжар
Сүйкімді болат қанжар, тұрсың жайнап,Ыстық, суық майданда шығады ойнап.
Грузин ашулы ұста кекке соққан,
Ер шеркес соғыс үшін алған қайрап.
Еркелі нәзік қолмен маған тиді,
Ұмытпа деп айрылған жерге берді.
Қан сорғалар жүзінде жас сорғалап,
Қайғымен өртенгеннің белгісі еді.
Қара көз қарап маған көп қадалған,
Құпия қайғы өртеніп бойын алған.
Болатша дірілдеген жалын көрген,
Бір күңгірт тартып және оттай жанған.
Пікірлер (3)
Пікір қалдырыңыз
Мен боламын демеңдер
- 1
- 9
Мен боламын демеңдер,
Аяқты алшаң басқанға.
Екі көзің аларып,
Құр қарайсың аспанға.
Өлсе өлер табиғат, адам өлмес
- 0
- 14
Өлсе өлер табиғат, адам өлмес,
Ол бірақ қайтып келіп, ойнап-күлмес.
„Мені" мен „менікінің" айрылғанын
„Өлді" деп ат қойыпты өңкей білмес.
Жансулу
Керемет өлең екен
Задакуль
Ия өте оңай және мағыналы
Эля
“Қанжар” атты өлеңді оқып шықтым — бұл туынды маған болат қанжардың бейнесі арқылы адамның қайсарлығы мен жан сезімінің нәзіктігін терең жеткізеді екен. Өлеңде қанжардың үні, оның қызыл қанды майданда ойнаған сәттері мен жүректегі сыры ерекше көркемдікпен суреттелген, әрі бұл бейне маған өмірдегі күрес пен сүйіспеншіліктің қатар жүруін еске салды. Абайдың аудармашы шеберлігі мен сөз таңдауы оқырманға эмоцияны айқын сезіндіреді.