Өлең, жыр, ақындар

Ұрт пен мұрт

  • 11.08.2019
  • 0
  • 0
  • 1545
Мұрт қаулап өсіпті,
Өсіпті де бөсіпті:
– Осы мен Мұртпын ба?
– Мұртпын!
Бірқауым жұртпын ба? –
Жұртпын!
Бетке сән беремін бе? –
Беремін!
Ұрт үстінде өнемін бе? –
Өнемін!
Ал, сен кімсің?
Не бітіріп жүрсің?
Ас болып ындының,
Құрыған құлқының.
Таппастан бір тыным,
Күйсейсің күн-түні.
Тегістеп жіберсем бе екен
Өзіңді бір күні?!
Ұрт та лап ете қалды,
Мұртқа шап ете қалды:
– Сен өйтіп оттама!
Тұрғаның топтала,
Тоқ бола,
Менің арқам тек қана.
Сол үшін түсемін
Суға да, отқа да.
Ал, сен мұны білмейсің,
Білмесең өмір сүрмейін! –
Деді де Ұрт шын қызып,
Болсын деп бір қызық,
Ұстарамен сол Мұртты
Тастады қырғызып.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бастық пен басбух

  • 0
  • 0

Бір мекеменің бастығы болды,
Өзіне сай басбухы болды.
Төрт түсті қаламы болды,
Қаламы емес, амалы болды.

Толық

Төбеттің тәрбиесі

  • 0
  • 0

Өзі күшті,
Тым сұсты
Өзге иттерден бөлек
Болды бір Төбет.

Толық

От жүрегім – тоғыз жолдың торабы

  • 0
  • 0

От жүрегім – тоғыз жолдың торабы,
Өткен-кеткен жолаушылар қонады.
Талайына деміккенде дем беріп,
Талайларын жылуымен орады.

Толық

Қарап көріңіз