Өлең, жыр, ақындар

Ұрт пен мұрт

  • 11.08.2019
  • 0
  • 0
  • 1539
Мұрт қаулап өсіпті,
Өсіпті де бөсіпті:
– Осы мен Мұртпын ба?
– Мұртпын!
Бірқауым жұртпын ба? –
Жұртпын!
Бетке сән беремін бе? –
Беремін!
Ұрт үстінде өнемін бе? –
Өнемін!
Ал, сен кімсің?
Не бітіріп жүрсің?
Ас болып ындының,
Құрыған құлқының.
Таппастан бір тыным,
Күйсейсің күн-түні.
Тегістеп жіберсем бе екен
Өзіңді бір күні?!
Ұрт та лап ете қалды,
Мұртқа шап ете қалды:
– Сен өйтіп оттама!
Тұрғаның топтала,
Тоқ бола,
Менің арқам тек қана.
Сол үшін түсемін
Суға да, отқа да.
Ал, сен мұны білмейсің,
Білмесең өмір сүрмейін! –
Деді де Ұрт шын қызып,
Болсын деп бір қызық,
Ұстарамен сол Мұртты
Тастады қырғызып.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сыйлық алғанда

  • 0
  • 0

Сыйлығың құтты болсын, жерлес ақын,
Ешкімге бас бәйгені бермес ақын.
Қыз түгіл, жігіттердің арасында
Жоқ дегем Күләш қызға теңдес ақын.

Толық

Құс әні

  • 0
  • 0

Жадыра, күн жалынды,
Жылыт балапанымды.
Өтінемін, жарығым,
Қыздыршы оның мамығын.

Толық

Он жыл бұрын көргенде

  • 0
  • 0

Он жыл бұрын көргенде,
Ор киіктің лағы ең.
Пендең болып мен демде,
Құшағыңа құлап ем.

Толық

Қарап көріңіз