Өлең, жыр, ақындар

Атадан қалған ақ сауыт

Атадан қалған ақ сауыт
Арамға әбден былғанды.
Басшысы жоқ сорлы елдiң
Малы мен басы ылғанды.
Тасбиықты тастап тас алып,
Сәлде аяққа шұлғанды.
Өнер қылды «жақсылар»
Қасқырша елiн жұлғанды.
Жала жауып жалмайды
Жазасыз қарап тұрғанды.
Елерiп, ерiп көп ел жүр,
Бiлмейдi құдай ұрғанды.
Түпсiз жауға санайды
Түзу жолға бұрғанды.

Жұрт не десе, үй десiн,
Мен үшiн ешкiм күймесiн.
Өздерi-ақ ұлып, шұбырып,
Ылыққан иттей күйлесiн.

Айта алмайсың дұрысын,
Алаяқ бәрiң ұрысың.
Жуанды сүйеп ел жеген
Басшыларың құрысын.

Қазақтың көзсiз баласын
Қаңғытып қайда барасың.
Арыңды сатып арамға,
Адалдап қалай аласың?

Партия қуып шулап өт,
Қызметте өңкей екі к...
Арамды қолдау маған ар,
Бергендерің жөн байкот.


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Осы автордың басқа өлеңдері

Ескі ақындық

  • 1
  • 1

Мұны оқыған ұландар,
Үмбетей жырын тыңдаңдар!
Байқап оқып әрбірін,
Ақылға салып бар сырын,

Толық

Күннен неге түсіп тұр сонша жарық...

  • 1
  • 5

Күннен неге түсiп тұр сонша жарық,
Сегiз минут шерiкте жерге барып?
Әншейiн құр жарқырап тұрып алмай,
Жылылық нұрмен бiрге жүр қозғалып.

Толық

Шаруа мен ысырап

  • 1
  • 1

Қайтер еді, жігіттер,
Тым қымбатты кимесек.
Мақтан үшін борышты
Үсті-үстіне үймесек.

Толық