Өлең, жыр, ақындар

Бала киік

  • 25.08.2019
  • 0
  • 0
  • 980
Алай-түлей дауылда,
Көк түтеген жауында,
Бала Киік адасып,
Тап болды бір ауылға.
Көріп еді жалтақтап,
Баса ма деп бауырға;
Түйе тесіле қарады,
Есек есіре қарады.
Шошқа шошына қарады,
Бұқа басына қарады.
Бірі «бала екен» деді,
Екіншісі «шала екен» деді.
Үшіншісі тұрып:
«Кімі бар екен?» – деді.
Бірі нұқып қалды,
Бірі шұқып та алды.
Бала Киік мұндайда
Қорғанып бұғып қалды.
Бірақ, оған налымады,
Налығанда не қылады?
Билік соларда,
Таласып болар ма?
Күйінді, ашынды,
Тыйылды, басылды.
Жанды тек қинады,
Бұл жерге симады.
* * *
Болмаса қолдаушың,
Табылмас қорғаушың.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Аңдардың апаты

  • 0
  • 0

Бір алапат апат қысып аңдарды,
Ормандарды қаптады үн қамыққан:
Айқара есік ашылғандай тамұққа,
Өлім кезді тау мен дала, аңғарды.

Толық

Шыбын мен ара

  • 0
  • 0

Бақ ішінде, көктем келген заматта,
Бір жіңішке сабақта
Тұрған Шыбын тербеліп,
Көріп гүлден Араның нәр тергенін,

Толық

Жаңа жауған қар іргесі тез іріп

  • 0
  • 0

Жаңа жауған қар іргесі тез іріп,
Былжырады табан асты езіліп.
Тап осындай ауа райы тұсында
Тұрады екен бір кемшілік сезіліп.

Толық

Қарап көріңіз