Өлең, жыр, ақындар

Жалақы мен жолақы

  • 27.08.2019
  • 0
  • 0
  • 1775
Баяғыдай «ойхой»-лап,
Қыз ұзатып, той тойлап,
Ауыл аралап, дала кезіп,
Қаладан қала кезіп,
Қыдыратын заман жоқ,
Шалқақтайтын шамаң жоқ:
Алатұғын жалақың
Жолыңа жетпейді баратын.
Барсаң да, зорға барасың,
Қайтарда жолда қаласың.
Тыныс тіптен тарылды,
Әрең алып наныңды,
Асырасаң болды жарыңды,
Жұбатсаң болды қарынды.
Бір баланы бағуың да,
Оған тамақ табуың да
Қиынның қиыны боп тұр,
Ең қымбаты киімі боп тұр.
Қарызға батып белшеден,
Тырысқаныңмен, о, тоба-ай,
Ауылдағы әкең өлсе де,
Жете алмайсың оп-оңай.
Өйткені, мизер жалақың,
Жүз есе қымбат жолақы.
* * *
Болғандар бұрын қаңғыбас,
Қыдырып енді мандымас.
Кеткенше заман оңалып,
Отырған жақсы омалып.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қала көрдім, дала көрдім

  • 0
  • 0

Қала көрдім, дала көрдім,
Бұрын жүріп, баспаған.
Сен жадымда қала бердің,
Арманым боп аспаған

Толық

Түлкі мен суыр

  • 0
  • 0

«Неге сонша жан ұшырдың, қарағым?» –
Деп сұрады Суырың.
Деді Түлкі: «Құрыдым!
Қашып барам құрбаны боп жаланың.

Толық

Ақын мен пақыр

  • 0
  • 0

Өмірдің өтпесе де тепкісінде,
Өңінде адамға тән жоқ пішін де.
Қалшылдап күзгі суық жел үргендей,
Пақырың құлап түсті жетпісінде.

Толық