Махамбетке арнау – Арайлым Жаксылыкова

Тарихқа өткен қанатты қиял ұшырдым,
Демеймін әлі жырыңды толық түсіндім.
Нарында туған нарқасқа баба - Махамбет,
Қызғалдак қызың қырмызы жырын ұсынды.
Жырыңды оқып,қиялға құлаш сермедім,
Табынарым да,ар - ұраным да сен менің.
Өзіңе деген мақтаныш сезім жетелеп,
Жырыңмен бірге сан биіктерге өрлермін.
Жоғалтып сені жабырқау тартып келемін,
Семсер жырыңнан сергітер қуат алар ем.
Кеш келіп қалдым өмірге мынау, әйтпесе,
Жауыңа қарсы көсіле бірге шабар ем.
Ұрпағың бүгін аруағыңды сенің асырды,
Кезең де келді бағалай білер асылды.
Басыңа барып,гүл қойып ескерткішіңе,
Еске алып сені, құрметпен ием басымды.
Батысқа тұлға,батырлық - рух сен едің,
Жырыңды жаттап,күйіңді шертіп жүр елің.
Ескерткіш болып еңселі Орал төрінде,
Биіктен бізге бағыт береріңе сенемін.