Өлең, жыр, ақындар

Тау бұлағы

  • 20.03.2020
  • 0
  • 0
  • 1376
Моп-момақан қарасаң келбетіне,
Күз өткен соң есейіп, ержете ме?
Ұйқылы-ояу жатқаны тау еркесі
Ақ бесікте, бал-бөбек, тербетіле.
Шәкірттей ме тап болған ұстазына?
Аяз әлде айтпа деп қыстады ма?
Ән салуын қойыпты тау бұлағы,
Шаттық дәурен басынан ұшқаны ма?
Араласқан бұл іске қандай құдай,
Айрылыпты жынынан, болып, жұрдай.
Жылайды әлде, солқылдап, не күледі,
Көрпе астында булыққан тентек ұлдай.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ей, адамдар, Абыл ата ұрпағы!

  • 0
  • 0

Адам ата алғаш қадам басқалы,
Меншігінде Күні де, Жер, Аспаны.
Содан бері ізгілік пен жауыздық,
Өз таңбасын тарих қып тастады.

Толық

Жаңа жылда

  • 0
  • 0

Кетті бір жыл төгіп жерге ұл-қызын.
Жетті бір жыл — болашағың, жалғыз үн.
Кетті бір жыл көміп жерге үмітті,
Жетті бір жыл жағып арман жұлдызын.

Толық

Сенек

  • 0
  • 0

Оңып кеткен түсіндей ме кенептің –
Сұрғылт тартқан боз даласы Сенектің.
Шөл далада бой түзеген теректер,
Тұрарлықтай мақтануға мен ектім.

Толық

Қарап көріңіз