Өлең, жыр, ақындар

Үміт

  • 20.03.2020
  • 0
  • 0
  • 1067
Сарғайғанда тіршіліктен сән кетіп,
Көз ұшында – сүрген өмір, әндетіп.
Торыққанда тағдыр иттен жиреніп
Үлгердің ғой – Үміт, Үміт сен жетіп.
Жалғыз өзің мың тамырға нәр беріп,
Егізіңдей саған өмір – жан серік.
Өлі шөптей қысқы шуақ түлеткен
Міне бәрі, келе жатыр әлденіп.
Үміт кетті талай қырдан асырып,
Тіпә, тіпә болмағай сөз асылық.
Таңданасың кеткеніне тағдырдың
Осы аурудың ішіндегі жасы ғып.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қара жұрт

  • 0
  • 0

Көң иiсiңдi, қара жұрт, сағындым ба,
Алдым қамшы сапталған тобылғыға.
Мұң шағар деп ескi жұрт кiм ойлаған,
Тiл бiтер деп Шектiбай, Шағыл құмға?!

Толық

Сыр

  • 0
  • 0

Жолда қалған елімнің жүктері бар,
Жігіт болсаң – ізде, тап, бөктеріп ал.
Сөгілгенше қабырғам арқалаймын,
Көре алмассың ұлыңның төккенін ар.

Толық

Менің Меккем

  • 0
  • 0

Менің Меккем баратын қажылыққа,
Қағбам да сол, қайтатын табынып та —
Абай басқан топырақ, сыр айтады,
Сен де толған, жүрекпен сазын ұқ та.

Толық