Өлең, жыр, ақындар

Қыз бала

  • 07.04.2020
  • 0
  • 0
  • 2006
Құдайым қызды жан деп-ай, жаратады,
Қайырып қара шашын таратады, таратады қыз бала.
Біреудің әлпештеген-ай баласы едім,
Қолына қандай жанның қаратады, қаратады қыз бала.

Қайырмасы:
Ау!
Дүниеде қыздан сорлы жан бар ма екен,
Кетеді тірі айрылып руынан қыз бала.

Сыртынан ауылымның аса алмадым,
Жайқалтып жапырағын баса алмадым.
Түскенде сен есіме, қайран анам,
Мен жылап өксігімді баса алмадым.

Қайырмасы:
Ау!
Дүниеде қыздан сорлы жан бар ма екен,
Кетеді тірі айрылып руынан қыз бала.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Мәз

  • 0
  • 0

Баста десең, өлеңнің басы менде,
Тал шыбықтай бұралған жасы менде.
Қара бұлттан қайтарып қар жаудырған,
Шұбарала жайшының тасы менде.

Толық

Алуай

  • 0
  • 0

Ән салсаң, өзімдей сал баяулатып,
Ер жігіт мал табады жаяулатып.
Астынан алты қырдың ән шырқасам,
Шыдайды дәтің қайтіп, ояу жатып.

Толық

Дүние-ау

  • 0
  • 0

Көрдім де ғашық болдым,ей,қалқажан,
Көңілімде бір сөзім бар айта алмаған.
күлімдеп сүйсіндіре қарайтұғын,
Көзіңнен айналайын жаутаңдаған.

Толық

Қарап көріңіз